Nieuws

De afgelopen maanden hebben we in de commissie Binnenlandse Zaken goed en grondig gedebatteerd over het wetsontwerp dat vandaag voorligt. Dat was ook nodig. Met dit ontwerp voeren we immers verregaande hervormingen door binnen de organisatie van onze lokale politiekorpsen. Zoals dat dan gaat in een coalitie, zijn we voor de ene hervormingsmaatregel al wat meer gewonnen dan voor de andere. Evenwel delen we één duidelijk doel: het versterken van de organisatie van onze lokale politiekorpsen en de veiligheid van onze burgers. Dat is dan ook wat we met deze wetgeving doen.

De hervorming van de wet op de geïntegreerde politie is volop in behandeling en brengt ingrijpende veranderingen met zich mee voor de lokale politiewerking. Tijdens een online dialoogmoment gingen we daarom in gesprek met eerste mandatarissen en politieraadsleden om de stand van zaken toe te lichten en vooral ook te luisteren naar hun vragen en bezorgdheden.

De rellen tijdens oudejaarsnacht waren nog maar net achter de rug, of Brussel werd begin januari opnieuw opgeschrikt door geweld. In Molenbeek liep het opnieuw mis na een wedstrijd van Marokko op de Afrika Cup. Wat een moment van sport en samenzijn had kunnen zijn, ontaardde opnieuw in rellen. Voor mij is de maat vol. Daarom pleit cd&v ervoor dat Brusselse burgemeesters veel sterker inzetten op preventieve maatregelen, met onder meer systematische identiteitscontroles en preventieve fouilles op plaatsen waar onrust wordt verwacht.

Exhibitionisme is een niet te onderschatten fenomeen in ons land. Dagelijks worden gemiddeld drie nieuwe feiten geregistreerd. Confrontaties die burgers – en zeker minderjarigen – vaak erg doen schrikken en zelfs trauma’s kunnen achterlaten. Volgens de opgevraagde cijfers, gaat het sinds 2019 om bijna 8.500 incidenten. Dit is geen randfenomeen meer. Daarom roep ik op tot meer blauw op straat en betere psychologische begeleiding van zowel dader als slachtoffer.

Ik stelde vandaag in de plenaire vergadering een vraag aan minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin naar aanleiding van het schokkende verhaal van Yana, een 14-jarig meisje uit Leuven. Haar naaktbeelden werden massaal verspreid, maar bij de politie kon ze pas dagen later terecht voor een aangifte. Dat is onaanvaardbaar. Toch zetten onze lokale politiekorpsen zich dagelijks in, maar er is een gebrek aan middelen en mankracht.

Het mes lijkt niet langer enkel een keukengerei of een werktuig. Het is voor steeds meer mensen een middel geworden om ‘conflicten op te lossen’. Uit cijfers die ik opvroeg blijkt dat steekincidenten niet uitzonderlijk zijn; een trend die zich al jaren doorzet en er niet op lijkt te verbeteren. Vooral in Brussel blijft de situatie ernstig: het is dringend tijd voor een strenger veiligheidsbeleid in de hoofdstad. 

Ondanks de voortgezette inspanningen rond gelijke kansen binnen de politie, blijft de man-vrouwverhouding ernstig scheefgetrokken. Dat blijkt uit cijfers die ik opvroeg bij minister van Binnenlandse Zaken. Zo blijkt dat vrouwen nog steeds structureel ondervertegenwoordigd zijn bij zowel de federale als de lokale politie: soms zelfs tot slechts 1 op 5. Als onze politie het vertrouwen wil hebben van alle burgers, is meer vrouwen geen luxe, maar een noodzaak. Ons korps is ook gebaat bij een grotere vrouwelijke inbreng. We weten dat de meeste vrouwen intrinsiek een ander benaderingsmodel hebben bij conflictsituaties en kunnen helpen om de-escalerend op te treden. Elke agent wordt hier uiteraard op getraind. Een hoger aandeel vrouwen in het korps zorgt er waarschijnlijk ook voor dat slachtoffers van seksueel en intrafamiliaal geweld sneller hulp zoeken en delicten vaker gemeld worden. Vrouwen zijn vaker slachtoffer van bepaalde vormen van geweld zoals huiselijk geweld of seksueel geweld. Zij voelen zich doorgaans veiliger en meer op hun gemak bij vrouwelijke agenten, zeker bij het doen van aangifte. Meer vrouwen bij de politie, kan helpen in het creëren van meer veilige buurten voor onze gezinnen, zo simpel is het.

In de Kamer heb ik het capaciteitsprobleem van politiezone Arro Ieper aangekaart. Uit cijfers blijkt dat deze West-Vlaamse zone te maken krijgt met een hoge en stijgende werklast, terwijl het federale selectie- en aanwervingsbeleid achterblijft. Minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin erkent de tekortkoming, maar blijft vraag over concrete oplossingen.

Naar aanleiding van een open brief van vakbond VSOA over wantoestanden binnen de federale gerechtelijke politie, vroeg ik cijfers op bij minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin. Uit het antwoord blijkt dat de voorbije jaren honderden meldingen binnenliepen van pesterijen, geweld, seksuele intimidatie en andere psychosociale problemen. Toch is er vandaag nog steeds geen concreet actieplan in werking.

Woninginbraken blijven een reëel probleem, ondanks steeds meer dichtbevolkte en ook beveiligde woonomgevingen. Uit recent opgevraagde cijfers blijkt dat het aantal woninginbraken in ons land de afgelopen jaren gedaald is, maar met opvallende uitschieters in de donkere wintermaanden en in Brussel. Het opdrijven van het aantal wijkagenten is alvast een goede oplossing voor dit aloude probleem. Desondanks de daling die we waarnemen, blijven woninginbraken een reëel probleem, met inbrekers die alsmaar vernuftiger worden. Het is dus belangrijk om onze wijkagenten en bestaande BIN’s ook te versterken. Wijkagenten zijn de ogen en oren van woonwijken, en moeten deze uitdagingen steeds de baas blijven.