De Raad van Bestuur van de NMBS heeft vandaag beslist om de miljardenaanbesteding voor nieuwe treintoestellen toe te kennen aan het Spaanse CAF. Daarmee grijpt Alstom naast het contract en dreigt de toekomst van meer dan 600 jobs in Brugge zwaar onder druk te komen staan. Ik betreur de keuze en vraag me af waarom België zo weinig bescherming biedt aan de eigen tewerkstelling.
Ik ben bijzonder teleurgesteld: de gevolgen van deze beslissing zijn zwaar. Er werd geen rekening gehouden met de socio-economische gevolgen. Nochtans was Alstom niet alleen goedkoper, maar ook een bewezen partner in ons land. Vandaag zullen 600 gezinnen uit Brugge dit nieuws vernemen, en zullen zij zich afvragen hoe het zo ver is kunnen komen.
De Europese aanbestedingsregels werden te strikt opgevolgd, en zeker als je België gaat vergelijken met landen als Frankrijk, Duitsland, Denemarken, enzovoort. Het is tragisch, want dit is overheidsgeld. Dan moet je ook oog hebben voor de sociale- en economische gevolgen. Helaas is het vandaag vijf na twaalf geworden.
De Raad van Bestuur van de NMBS voegde wel twee elementen toe aan haar besluit: er moet expliciet gekeken worden naar de mogelijkheid tot lokale tewerkstelling en de kwestie rond de banden met Israël moeten worden uitgeklaard. Dat is een klein stapje in de goede richting, maar we zijn zeker niet tevreden met deze beslissing.
Toch zal ik zwaar aandringen dat het dossier hiermee niet definitief afgesloten is: ik hoop dat CAF bereid is tot dialoog met Alstom, waarbij ook nagedacht wordt over de mogelijkheden tot onderaanneming en het behoud van jobs in eigen land. Als CAF echt geloof hecht aan samenwerking, dan moet het ook engagement opnemen om de industriële tewerkstelling in België te ondersteunen.
Zij die verantwoordelijkheid dragen, zullen zich hierover moeten verantwoorden. Een hoorzitting met de directie van de NMBS in het parlement lijkt me dan ook aangewezen.
