Schapen houden het grasland aan Duivekeetbos netjes
Brugge start in 2025 een proefproject in het Duivekeetbos waarbij machinaal maaien vervangen wordt door natuurlijke begrazing met Ardense voskopschapen. Twee tot drie keer per jaar zullen de dieren er op milieuvriendelijke wijze het grasland kort houden. Het is voor de eerste keer dat de Stad werkt met tijdelijke begrazing.
Stad Brugge start aan het Duivekeetbos met een natuurvriendelijk proefproject: het onderhoud van grasland gebeurt voortaan niet meer met maaimachines, maar met een twintigtal Ardense voskopschapen van 't Poldrietje uit Jabbeke. De kudde zal er twee tot drie keer per jaar een tweetal weken grazen, telkens in afgebakende zones die tijdelijk worden omheind door herder Peter met verplaatsbare netten.
We hebben op een aantal plaatsen zowel in Beisbroek en aan Cathem reeds schapen grazen lopen via derden, maar nooit voor zo’n korte periodes zoals hier aan het Duivekeetbos. We kiezen bewust voor een milieuvriendelijke en duurzame manier van maaien. Schapen zijn niet alleen stil en goedkoop, ze verhogen ook de biodiversiteit in het gebied. De schapen zullen nog in deze periodes nog grazen: tussen 15 augustus en 15 september en tussen 15 november en tussen 15 december.
De Ardense voskop is een eeuwenoud Belgisch schapenras dat goed tegen natte en koude omstandigheden kan. Ze zijn alleseters en doen zich tegoed aan gras, bramen, netels, distels en zelfs Japanse duizendknoop of reuzenberenklauw.
Deze schapen vervangen niet alleen de machines, ze verrijken ook het landschap. Omdat het maaisel wordt opgegeten, verarmen we de bodem (er komen minder voedingsstoffen in de grond), waardoor soorten als netels minder kans krijgen. Dat maakt het terrein geschikter voor bloemen en insecten. Daarna kan het grasland weer verder ontwikkelen. Dit principe heet stootbegrazing. De herder bouwt hiervoor een tijdelijk raster met stroomdraden.
Begrazing is goedkoper dan maaien, afvoeren en vernietigen van maaisel. Voor een stad als Brugge is dit dus niet enkel ecologisch, maar ook economisch slim. We besparen geld én verbeteren tegelijk de natuurkwaliteit.
Het grasland aan het Duivekeetbos blijkt bovendien een ideale locatie: het terrein is in bepaalde periodes te nat voor zware maaimachines, die de bodem kapotrijden. Schapen zijn daarentegen licht en wendbaar en kunnen ook moeilijk bereikbare zones aanpakken zoals taluds en oneffen terreinen.
Het beeld van een grazende kudde in plaats van een brullende machine is gewoon veel mooier. En tegelijk brengen we mensen op een charmante manier in contact met ons levend erfgoed.
Het project is een samenwerking met Levend Erfgoedhof 't Poldrietje, erkend door Steunpunt Levend Erfgoed, dat zich sinds de jaren ’90 inzet voor het behoud van Belgische huisdierrassen. Herder Peter Poelaert, van opleiding dierenarts, combineert zijn passie voor dieren met actief beheer van publieke groene ruimtes.
Er is geen kost verbonden aan het grazen en er staat een infobord voor passanten.
