Brugge biedt steun voor lessenreeks Aquagym voor kankerpatiënten

Zweterige celblokken in de zomer, stinkende medische afdelingen en een omheining die dringend aan vervanging toe is. De penitentiaire instelling in Brugge kampt met een indrukwekkende lijst infrastructurele problemen. Dat blijkt uit het antwoord van bevoegd minister Vanessa Matz op mijn parlementaire vraag. Ik vroeg de Regie der Gebouwen om duidelijkheid nadat de Commissie van Toezicht in haar jaarverslag van 2025 alarm sloeg. De rekening voor herstel loopt intussen op tot meer dan 16 miljoen euro, terwijl daarvoor vandaag geen budget voorhanden is. 

De gevangenis van Brugge is een van de grootste van het land, met plaats voor 612 gedetineerden. De instelling doet grotendeels dienst als arresthuis, beschikt over een psychiatrische annex en herbergt ook een vrouwenafdeling waar vrouwelijke gedetineerden hun kind tot de leeftijd van drie jaar bij zich mogen houden. Net die schaal en de intensieve bezetting wegen zwaar door op een gebouw dat stilaan zijn ouderdom laat voelen.

Eindeloos scrollen, video's die vanzelf beginnen en algoritmes die precies weten wat je nog een minuutje langer laat kijken: het zijn allemaal trucs die gebruikers vasthouden en dwangmatig gebruik voeden. Voor volwassenen is dat al moeilijk te weerstaan. Van kinderen kunnen we dat helemaal niet verwachten.

Ik vind dat we onze kinderen daarom te makkelijk overlaten aan Big Tech. Die bedrijven verdienen geld aan hun aandacht. Als politiek horen wij die kinderen te beschermen.

Het speelplein van 7.500 m² wordt volledig vernieuwd en wordt de eerste grote inclusieve speelruimte van Brugge, waar kinderen met en zonder beperking samen kunnen spelen. De bestaande speeltoestellen – waarvan de meeste het einde van hun levensduur hebben bereikt – worden grotendeels verwijderd. Eén centrale klimtoren blijft behouden. Het terrein wordt heringericht met nieuwe paden in roodbruine halfverharding, met breedtes van 1,5 tot 3 meter, zodat rolstoelgebruikers en slechtziende kinderen zich veilig en zelfstandig kunnen verplaatsen. Een houten vlonder in de zandzone maakt het mogelijk dat ook kinderen in een rolstoel de speeltoestellen in het zand kunnen bereiken.