Franky in Brussel

Steeds meer fietsers riskeren hun veiligheid voor een blik op hun smartphone. Uit recente cijfers die ik opvroeg bij de minister van Mobiliteit, blijkt dat het gebruik van gsm’s op de fiets hardnekkig standhoudt. In de eerste helft van 2024 werden maar liefst 1.628 fietsers betrapt op gsm-gebruik, goed voor bijna 3% van alle vastgestelde gsm-inbreuken in het verkeer. Vooral bij jongeren liggen de overtredingen hoog, vaak omdat ze zich onvoldoende bewust zijn van het verbod.

Het is daarom belangrijk dat we blijven inzetten op sensibilisering. Niet alleen via campagnes, maar ook door er met elkaar over te spreken, op school, thuis of op het werk. Des te vaker we het onderwerp bespreken, des te groter het bewustzijn over de gevaren en risico’s.

De afgelopen tien weken hadden we het genoegen om een zeer gemotiveerde stagiair, Noah, in ons team te ontvangen. Tijdens deze periode heeft hij een indrukwekkende inzet getoond en zich verdiept in het parlementaire werk.

Samen met Kris Declercq had ik de kans om in gesprek te gaan met burgemeesters, eerste mandatarissen en politieraadsleden over hoe we de slagkracht van burgemeesters kunnen versterken en over de recente federale hervormingen rond politie.

Vandaag stelde ik in het parlement opnieuw een duidelijke vraag aan de minister: hoe wil hij niet alleen in Brussel, maar ook in kleinere steden en gemeenten opnieuw van lokale veiligheid een echte prioriteit maken? De aanleiding was de aankondiging van extra politie-inzet in Brussel, iets wat ik uiteraard steun. Maar terwijl we investeren in onze grote steden, mogen we niet blind zijn voor wat er elders gebeurt. Veiligheidsproblemen stoppen namelijk niet aan de stadsrand van Brussel, Gent of Antwerpen.

Vandaag waren collega Kris, collega Sammy en ik in Roeselare voor een persmoment over een onderwerp dat steeds meer Vlamingen raakt: veiligheid in onze buurten. Het onveiligheidsgevoel bij de inwoners staat op het hoogste peil in 20 jaar, en overlast is een van de belangrijkste oorzaken. Van drugsgebruik en vechtpartijen tot daklozen die ronddwalen en gezinnen angstig maken: onze burgemeesters staan elke dag aan de frontlinie, maar beschikken niet altijd over de instrumenten om doeltreffend in te grijpen.

Sinds 30 oktober weten we het zeker: onze veiligheid wordt getest. Drones boven kazernes en luchthavens, doelgerichte cyberaanvallen, en desinformatie die verwarring zaait. Het zijn geen incidenten meer, het is georganiseerd. Als federaal volksvertegenwoordiger maak ik me daar ernstig zorgen over. Veiligheid stopt niet bij de kazernepoort. Daarom moet ons antwoord ook veel breder zijn dan enkel militair beleid.

Tijdens de plenaire vergadering heb ik de minister van Binnenlandse Zaken het volgende gevraagd: welke afspraken heeft de Nationale Veiligheidsraad gemaakt om snel te komen tot een breed plan van aanpak dat alle locaties beschermt?

Vandaag trok ik samen met collega Kris Declercq naar Ieper voor een gesprek met lokale besturen over hun rol in een steeds complexere veiligheidsrealiteit. We merken het overal: burgemeesters staan vaak op de eerste lijn wanneer er zich crisissen voordoen, maar krijgen niet altijd de instrumenten en informatie die daarbij horen. Na dit overleg volgde een indrukwekkend bezoek aan de gevangenis van Ieper. 

Vandaag in de Kamer confronteerde ik de minister van Binnenlandse Zaken met de chaos die dinsdag in Brussel werd aangericht. Wat we toen zagen, was een pijnlijk contrast. Aan de ene kant: 80.000 mensen die op een vreedzame manier hun stem lieten horen, een toonbeeld van hoe protest in een democratie hoort te verlopen. Aan de andere kant: een kleine, maar gewelddadige groep extreemlinks tuig dat er alles aan deed om dat vreedzame signaal te overschaduwen.

De leegstand van federale overheidsgebouwen blijft een structureel probleem. Uit het antwoord van minister Matz op mijn parlementaire vraag blijkt dat er in heel België momenteel meer dan 380.000 m² vloeroppervlakte volledig of gedeeltelijk leegstaat. Dat komt overeen met een leegstandspercentage van 5,43% van het totale patrimonium. De cijfers zijn zorgelijk. In tijden van begrotingscrisis blijft de federale overheid miljoenen euro’s verliezen aan gebouwen die grotendeels stof staan te vergaren. Dat is geld van de belastingbetaler dat letterlijk niets opbrengt.

Het ziekteverzuim bij federale ambtenaren blijft toenemen. In 2024 werden in totaal 1.508.992 werkdagen gemist wegens ziekte, het hoogste cijfer van de afgelopen zes jaar. In 2019 ging het nog om 1.367.681 dagen. Een stijging van meer dan 10% op slechts zes jaar tijd. Het ziekteverzuim treft vooral vrouwen en 50-plussers. Vorig jaar waren vrouwen samen goed voor 979.285 ziektedagen, bijna tweederde van het totaal. Ook bij Franstalige ambtenaren ligt het verzuim beduidend hoger. Hoewel de redenen voor ziekte zeer uiteenlopend kunnen zijn, is er volgens mij dringend meer aandacht nodig voor werkbaar werk en een betere balans tussen werk en gezin: de invoering van het familiekrediet is een absolute must.